Persoonlijke cannabisverhalen | We Love Weed
     









ROTZOOI!

  Door Richard Weed
  Updated 2019-06-14 13:22:03

Amsterdam - WTF! Twee decennia geleden ben ik verhuisd naar het buitenland. De enige chauvinistische gevoelens die ik ooit gekoesterd heb waren die van het extreme hoge kwaliteit van de Nederlandse wiet. De wiet van Nederlandse bodem was superieur, absolute topkwaliteit! Iets, wat naar mijn mening, iedere Nederlander trost op mocht zijn. Elke buitenlander die ik op al mijn reizen tegenkwam kreeg gevraagd of ongevraagd mijn ongezouten mening: Nederland groeide de BESTE wiet ter wereld, PUNT!
Na een paar persoonlijke tegenslagen, verlies van mijn vrouw aan kanker en bijna 100% verlies van al mijn aardse bezittingen in de 2018 bosbranden in California, heb ik in december 2018 besloten om naar Nederland terug te verhuizen. Ondanks ik wist geen “fruity NorCal herbs” of “icky sticky Hawaiian kine” meer zou kunnen roken, keek ik enorm uit om weer de BESTE wiet in de wereld te kunnen gaan roken; knots barre Nederwiet.
Na aankomst op Schiphol, en zoontje en bagage te hebben afgezet bij mijn familie, en met een smoes naar de dichtstbijzijnde coffeeshop voor een welverdiende graai uit het assortiment van de BESTE wiet van de wereld!
Ik ben van nature een “goedzak”. Ik geloof in de goede kanten van mensen. Als ik wiet koop, ben ik niet zo kieskeurig en kies over het algemeen iets in het midden van het prijs aanbod. De dealer/coffee shop verkoopt geen troep, toch?
Na mijn middenmoot wiet te hebben aangeschaft en te hebben plaats genomen aan de bar. Viel het (tot mijn genoegen) op dat de meeste klanten in de coffeeshop een “grinder” gebruikten om hun wiet te brokkelen. Dat kon alleen maar duiden op dat de wiet erg “sticky” zou moeten zijn! JOEPPIEE… Kan nie wachten!
Helaas! Mijn pech… De wiet die ik had uitgezocht was niet van de “sticky” soort. Het voelde meer als een wolkje lucht dat in een miljoen stofdeeltjes viel toen ik het probeerde te brokkelen. Na al het gruis te hebben verzameld en in een paar vluchtige vouw en plak handelingen te hebben ingekapseld tot een rook baar geheel. Bereide ik me op het genot van de Nederlandse bodem weer te mogen proeven.
Er is geen ontkomen aan. Freud omschreef het al als “superego”. Het moment dat je verhuist naar een ander land, pas je je aan de geldende cultuur. Ik was naar de USA verhuisd. Daar werd (en wordt) sigaretten roken gezien als een soort zeer besmettelijke en vieze ziekte. Je mag nergens roken en liefst weren ze je helemaal. Op aandringen van mijn vrouw “ver-yank-te” ik ook. Ik dook ook als het ware in de “melting-pot”. Na 20 jaar fanatiek zeker een pakje per dag te hebben gerookt. Ben ik ook daadwerkelijk gestopt met roken van sigaretten/tabak. Iets wat ik aan eenieder die tabak rookt, van harte aanraadt! Het is echt een “life time changing event”.
De eerste reactie toen de rook van de joint mijn delicate en zeer frêle smaak pallet overmeesterde was pure oer reactie. Mijn maag krapte samen en met alle kracht die mijn lichaam kon produceren werd de rook in een hoest uit mijn lichaam verbannen. WTF! Had ik in mijn “jet-leg” roes per ongeluk tabak in mijn joint gegooid?
Maar nee, door jaren van wanbeleid door incompetente politici die het totaal niet erg vinden om beslissing te nemen en beleid te formuleren over aspecten waar zei totaal geen verstand van hebben. Is de huidige wiet markt in Nederland zo ontzettend verziekt dat de commerciële wiet die wordt aangeboden naar mijns inziens niet voor consumptie is geschikt. De wiet staat stijf van de pesticides, kleurt geel en groen van de nog niet verbrande mineralen en schittert van de verschillende soorten schimmels.
Wat een bende!